Jak napisać kartę postaci AI, która działa — pole po polu

Ostatnia aktualizacja: 19 września 2026 · Każda aplikacja, która importuje karty postaci · Autor: twórca aplikacji LonelyTavern

Krótka odpowiedź

• Karta to tekst, który aplikacja wkleja do każdego promptu. Opis, osobowość i scenariusz trafiają tam za każdym razem. Pierwsza wiadomość trafia raz. Przykładowy dialog wypada z promptu, gdy czat wypełni kontekst.
• Najwięcej zależy od pierwszej wiadomości. Model kopiuje jej długość, głos i formatowanie przez resztę czatu.
• Krótkie karty wygrywają. Pola stałe niech mają łącznie mniej niż 2000 tokenów. Długie karty zawodzą w ten sam sposób: w połowie to zasady dla modelu, w połowie historia, o której postać nigdy by nie wspomniała.

Do czego służy każde pole

Pola pochodzą ze specyfikacji Character Card V2 i V3, więc karta zrobiona dla jednej aplikacji otworzy się w innej. Liczy się to, kiedy każde pole trafia do modelu.

• Opis. Kim jest postać: wygląd, sposób bycia, historia, czego chce. Wysyłany z każdą wiadomością, więc kosztuje tokeny przez cały czat. Zwykła proza, kilka akapitów.
• Osobowość. Jedna lub dwie linijki, również wysyłane za każdym razem. Jeśli opis już to obejmuje, zostaw to pole puste.
• Scenariusz. Gdzie zaczyna się czat i co stoi między wami. Też stały: jeśli mówi „właśnie się poznali”, mówi tak nadal 200 wiadomości później.
• Pierwsza wiadomość. Otwierająca tura postaci, wysyłana raz. Zobacz następną sekcję.
• Przykładowy dialog. Krótkie wymiany zdań, które pokazują, jak postać mówi. Wysyłany tylko do czasu, aż prawdziwa rozmowa będzie potrzebować miejsca.
• Notatki twórcy. Dla osoby czytającej kartę, nigdy niewysyłane do modelu. Tu trafiają sugerowane modele i ostrzeżenia o treści.
• Prompt systemowy i Instrukcje po historii. Nadpisania własnego promptu aplikacji. Używaj ich tylko wtedy, gdy wiesz, co aplikacja wysyła domyślnie. Na zasady dla modelu nie ma miejsca w opisie.

W każdym polu działają dwa symbole zastępcze: {{char}} zamienia się w imię postaci, a {{user}} w twoje. Używaj ich zamiast imion, a karta przetrwa zmianę imienia i zmianę persony.

Pierwsza wiadomość wyznacza styl

Model traktuje pierwszą wiadomość jako wzór dobrej tury. Otwarcie na 600 słów daje odpowiedzi na 600 słów. Otwarcie napisane głosem postaci, w czasie teraźniejszym, z jedną konkretną rzeczą, która się dzieje, daje właśnie takie odpowiedzi.

• Długość: 150–300 słów. Dłuższe otwarcia powodują, że „każda odpowiedź to ściana tekstu”.
• Głos: osoba, czas i formatowanie, które chcesz dostawać z powrotem. Działania w gwiazdkach i wypowiedzi w cudzysłowie, jeśli tego chcesz.
• Miejsce na twój ruch: zakończ pytaniem, przerwaniem albo wyborem.
• Nic za {{user}}: nie pisz żadnych własnych kwestii ani działań, bo model nauczy się, że pisanie twojej części jest normalne.

Przykładowy dialog

Dwie lub trzy krótkie wymiany zdań pokazują rejestr lepiej niż jakikolwiek przymiotnik: długość zdań, slang, ile postać mówi, a ile robi. Każdą wymianę zacznij od <START>, a kwestie poprzedź {{char}}: i {{user}}:. Trzy rzeczy, które mogą pójść nie tak:

• Model cytuje przykłady. Pisz przykłady o sytuacjach, do których prawdziwy czat nie dojdzie.
• Postać działa tylko dzięki przykładom. Wypadają jako pierwsze, gdy historia rośnie. Wszystko, czego postać nie może nigdy stracić, umieść w opisie.
• {{user}} dostaje najwięcej słów. Model naśladuje tego, kto mówi najwięcej. Twoja strona w każdym przykładzie niech ma jedną linijkę.

Twój budżet tokenów

Token to około czterech znaków tekstu angielskiego, więc 1000 tokenów to mniej więcej 750 słów.

• Aplikacje z własnymi modelami ograniczają karty do 1000–1500 tokenów, bo ich modele mieszczą tylko około 8000.
• Z własnym kluczem okno rzadko jest ograniczeniem. Karta nadal kosztuje przy każdej wiadomości i nadal rozprasza uwagę modelu.

Pola stałe niech mają łącznie mniej niż 2000 tokenów. Tnij w tej kolejności:

1. Instrukcje dla modelu. „Nigdy nie mów za {{user}}”, „nie wychodź z roli”, „odpowiadaj szczegółowo”. Wypełniają większość długich kart, a jeśli gdziekolwiek, to należą do promptu systemowego.
2. Listy przymiotników. „Miła, dowcipna, odważna, lojalna” nie daje modelowi nic do zagrania. Jeden nawyk jest lepszy niż pięć przymiotników: „na pytania odpowiada własnym pytaniem”.
3. Historia, o której postać nie wspomniałaby w pierwszej godzinie. Przenieś ją do wpisu w lorebooku, którego kluczami są słowa mające go wywołać. Wtedy nic nie kosztuje, dopóki nie stanie się ważna.

Naprawa: postać mówi i działa za ciebie

Model pisze twoje kwestie, bo karta pokazała mu twoje kwestie.

1. Usuń wszystko, co robi i mówi {{user}}, z pierwszej wiadomości i z przykładów.
2. Skróć pierwszą wiadomość. Długie otwarcie zachęca model do wypełnienia miejsca obiema stronami sceny.
3. Jeśli to nie ustępuje, opisz postać zamiast instruować model. „Czeka, aż {{user}} odpowie” daje więcej niż akapit zasad.

Naprawa: postać zgadza się ze wszystkim

Modele czatowe trenuje się na ugodowych asystentów. Karta, która nie daje postaci żadnego pragnienia, tworzy asystenta w przebraniu. Co daje postaci kręgosłup:

• Pragnienie sprzeczne z twoim, coś, co postać próbuje uzyskać z rozmowy, a czego możesz odmówić.
• Odmowy jako cecha postaci, nie jako zasada. „Nie rozmawia o swoim bracie” działa. „Nigdy nie zdradzaj użytkownikowi sekretów” nie działa.
• Trzecia osoba. Użytkownicy piszą, że karta i persona w trzeciej osobie, bez uprzywilejowanego głównego bohatera, sprawiają, że model znacznie chętniej się sprzeciwia, wprowadza w błąd albo odmawia.
• Pierwsza wiadomość, w której postać już się z czymś nie zgadza.

Naprawa: postać sobie przeczy

Ten problem występuje w dwóch wersjach.

• Pola sobie przeczą. Opis, scenariusz i pierwsza wiadomość powstały w różnym czasie i nie zgadzają się już co do wieku, miejsca akcji czy relacji, więc model w każdej odpowiedzi wybiera jedną wersję. Przed zapisaniem przeczytaj wszystkie trzy po kolei.
• Karta eskaluje. Opis złożony głównie z wyglądu i „uwodzicielskich” przymiotników w ciągu trzech wiadomości dryfuje w stronę romansu, cokolwiek mówi scenariusz. Opisz, czym postać zajmuje się przez cały dzień, a tempo relacji ustal w scenariuszu i pierwszej wiadomości.

Format i szkic pisany przez AI

Format. Obecne modele najlepiej czytają zwykłą prozę, która też kosztuje najmniej tokenów. Zwarte formaty listowe, takie jak PList, nadal działają. W++ i pseudo-JSON pełen nawiasów wydają tokeny na interpunkcję, a społeczność przestała je polecać. Cokolwiek wybierzesz, używaj jednego formatu w całej karcie.

Szkic pisany przez AI. AI napisze użyteczny pierwszy szkic, ale jego szkice są długie, jednostajne i gęste od przymiotników. Użytkownicy, którzy porównali jedno z drugim, piszą, że ręcznie napisana karta na 500 tokenów wygrywa z wygenerowaną na 10 000. Weź więc szkic i:

• Skróć go o połowę.
• Każdą listę przymiotników zastąp jednym nawykiem.
• Pierwszą wiadomość napisz samodzielnie.

Diagnoza pobranej karty

Większość ludzi importuje kartę zamiast ją pisać, a potem karta źle się zachowuje. Otwórz ją i przeczytaj opis, zanim obwinisz model.

• Połowa to zasady dla modelu. Karta powstała dla platformy z własnym modelem i bez pola na prompt systemowy, gdzie twórcy upychają wszystko w opisie. Usuń zasady, zostaw postać.
• Opis to trzy tysiące słów historii. Skróć go do tego, co ważne dziś, a resztę przenieś do lorebooka.
• Pierwsza wiadomość jest ogromna. Przytnij ją. Odpowiedzi skurczą się razem z nią.

Zanim zapiszesz

• Opis, scenariusz i pierwsza wiadomość zgadzają się co do wieku, miejsca i relacji.
• Opis nie zawiera instrukcji dla modelu.
• Pierwsza wiadomość ma mniej niż 300 słów, jest napisana głosem, który chcesz dostawać z powrotem, i kończy się czymś, na co można zareagować.
• W pierwszej wiadomości ani w przykładach {{user}} niczego nie mówi ani nie robi.
• Pola stałe mają łącznie mniej niż 2000 tokenów; powie ci to każdy licznik tokenów.
• Historia niepotrzebna w pierwszej wiadomości jest w lorebooku.
• Jeden format w całej karcie.
• Sugerowane modele i ostrzeżenia są w notatkach twórcy.

Powiązane poradniki: Dlaczego twoja postać AI zapomina · Jakiego klucza API potrzebujesz do roleplayu z AI · wszystkie poradniki.

Źródła

• Specyfikacja Character Card V2 i specyfikacja V3: definicje pól, które pola trafiają do modelu, symbole zastępcze i znacznik <START>
• Dokumentacja SillyTavern: Character Design: pola stałe a tymczasowe, pierwsza wiadomość wyznaczająca styl i długość
• JanitorAI: tokeny (poniżej 1500 stałych tokenów przy modelu na 8000 tokenów) i poradnik tworzenia botów; SpicyChat: tokeny i kontekst (900–1100 tokenów); Character.AI: Definition (32 000 znaków, najważniejsze na początku)
• Gemini API: tokeny: około czterech znaków na token
• r/SillyTavernAI: instrukcje w opisach, karty pisane przez AI, co czyni kartę dobrą, trzecia osoba i potakiwacze, opisy a lorebooki; r/CharacterAI: sprzeczne pola (relacje użytkowników)

SillyTavern, JanitorAI, SpicyChat, Character.AI i Google to niezależne produkty swoich właścicieli. LonelyTavern nie jest powiązana z żadnym z nich ani przez żadnego z nich wspierana. Limity i porady pochodzą z ich stron, sprawdzonych 17 września 2026 r., i mogły się od tego czasu zmienić.